Spreekwoord van 2016

Mensen zijn geen aardappels.

Vertaald: “De mens wil ook wel eens een verzetje.” Dat stond op internet. In mijn spreekwoordenboek stond: ” De mens wil niet alleen werken.” En ergens anders stond weer iets anders. Maar goed, aardappels. Waarom aardappels in deze context van de betekenissen hierboven? Aardappels groeien in de grond, zien geen zonlicht. TOTDAT de boer (of weet ik veel wie dat nu doet) de aardappel uit de zanderige korrels haalt en aan hem het licht houdt. Wat een felheid! Het is de zon! Maar de aardappel kan er niet van genieten, nee want het gaat door een machine van wassen, schillen, koken en maag. Tot feces. Lekker dan. Het leven van een aardappel gaat niet over rozen. En wij mensen.. wij zijn geen aardappel. Als wij het licht zien, blijven we in het licht. Tenminste, als je de boer een klap voor z’n hasses geeft. Je moet er wel wat voor doen om in het licht te blijven en dan maar hopen dat de zon blijft schijnen.

NEE, MENSEN ZIJN GEEN AARDAPPELS DAT JE HET EVEN WEET. Potverdorie!

Advertenties