Ik liet een maand lang de maan mijn leven bepalen

Uitgelicht-31-1170x384

Sla een willekeurig esoterieboek open en je zal iets lezen over de maan. Of misschien ook niet, maar vaak wel. De maan is belangrijk en heeft veel invloed, zoals de boeken zeggen: kijk maar naar eb en vloed. Ja, kijk er maar eens naar, hoe dat eb en vloed wordt.
Ik liet een maand lang de maan bepalen hoe ik leefde en dit is wat er gebeurde, gewoon, voor de leuk.

Wassende maan
Het is vandaag 12 oktober 2018 en de maan staat in schorpioen, maar vanaf 11:53 komt de maan in boogschutter. Dat zegt mij vooralsnog niets, ik weet niet wat ik daar mee moet. Het enige wat ik weet is dat de zon in boogschutter stond toen ik geboren werd.

Een paar dagen geleden is de maancyclus weer begonnen. Vanaf nu beginnen we de maan weer te zien en beginnen zijn krachten weer toe te nemen, als ik de maangoeroes mag geloven op internet. Dat het een hele mooie heldere dag is, met een blauwe lucht en de zon al een beetje onder gaat. Kleine witte wolkjes en een splinterdunte maan ook net boven de horizon te zien is. Deze maan is het nu.

Het is tijd om mijn haar te wassen en ook oliën en maskers voor de huid zijn erg geschikt te gebruiken tijdens een wassende maan. De huid staat open en de crème trekt snel en op een effectieve manier de huid in. Ik houd helemaal niet van zalfjes en maskers, maar de maankalender zegt het dus ik moet er maar aan geloven. Voelt inderdaad niet heel verkeerd.

Ook wordt mij aangeraden om mijn huis goed te luchten en mocht ik nog iets willen stofferen, dan is het het moment. Fruit plukken, oogsten en verwerken en/of in de vriezer stoppen kan het beste met een wassende maan. Ik ga maar even langs de groentewinkel, bij gebrek aan moestuin.

Het is bijna volle maan, ik zie de maan fel reflecteren in mijn gezicht. Ondertussen pulk ik aan mijn nagels, ze zijn lang. Online kijk ik of ik mijn nagels al mag knippen, ik moet nog even wachten; steenbok is de juiste tijd. Oeps, dat is het net geweest. Gemiste kans. Ach, over een maand staat de maan weer in steenbok. Geen probleem.

Een vriend vraagt mij wanneer hij zijn kappersafspraak moet plannen. Ik kijk in de maanagenda en kom op woensdag de 24e. Het is een drukke kapper waar hij gaat, maar op die dag is er een plekje vrij. Komt dat mooi uit.

Volle maan
Op 24 oktober om 18:56 is het dan zo ver. De maan is vol. Ik mag eindelijk mijn haar wassen. Ook is het weer tijd om mijn huis te luchten. Ik zat er al op te wachten. Er moet natuurlijk gefeest worden. Ik zie opeens allemaal mensen met lange haren en dierenvellen om zich heen rondjes dansen met vuur en belletjes.

Afnemende maan
De maan neemt weer af en het is resoluut tijd voor een andere aanpak. Met een afnemende maan is het goed om af te vallen, mocht je dat willen. En 25 oktober is absoluut geen goede dag voor de tandarts. In het huis mijn kleine klusjes perfect om te doen. Ook staat de maan zo dat schoonmaken minder schoonmaakmiddel kost. Prima, een dagje de ramen lappen en mijn tandarts afspraak verzetten.

Nu zei de kalender op 27 oktober opeens dat dit een goede dag was om de ramen te lappen, omdat er minder strepen achter zouden blijven. Nu baal ik hier een beetje van, want dit heb ik dus een paar dagen geleden gedaan. En inderdaad, er bleven veel strepen achter. Maar of dat door de maan komt of door mijn vakkundigheid?

Mijn vingernagels groeien ontzettend snel en ik heb moeite met typen, zo lang zijn ze. Nu heb ik in mijn maanboek gelezen dat de nagel-knip-dagen op steenbok vallen, en dat duurt dus nog lang. Op mijn online maankalender wordt er pas midden november gehoor aangegeven. Maar mijn nagels zijn echt lang en ik erger mij er ontzettend aan. Op is het geduld. We zitten nu in Tweelingen, even kijken of het nu wel mag.

Het boek zegt dat nagels het beste op vrijdag geknipt kunnen worden, en dat visdagen vermeden moeten worden. Op afnemende maan moet men geen ingegroeide nagels verzorgen, want dan groeien ze net zo hard weer terug. Oké, maan staat niet in vissen, ik gok het er op.

Op woensdag 31 oktober is het een perfecte dag om mijn baby zijn eerste knipbeurt te geven. Dit had ik graag gedaan, maar het kost mij eerst ruim 9 maanden om een baby te krijgen, dus dat valt niet meer in dit experiment en daarnaast wil ik geen kinderen.

Mijn nagels zien er nog goed uit.

Nieuwe maan
17:03 op 7 november. Mijn experiment loopt bijna ten einde. Nieuwe maan staat weer in schorpioen en dat is gelijk het einde van deze cyclus. Vandaag is de dag om verslavingen aan te pakken, niet naar de tandarts te gaan. Zou dit te combineren zijn?

Een dag om te vasten en zo te ontgiften. Om schoon en helder weer aan een nieuwe cyclus te beginnen. Dus geen alcohol, geen sigaretten, geen xtc-pillen. Maar ook even geen eten, en geen water? Ik besluit om vandaag wel water te drinken en thee. Ook wilde ik wel een dagje sauna doen, om nog meer te detoxen. Alleen viste ik bij VakantieVeilingen hele tijd achter het net. Helaas.

Aan het eind van de dag ben ik licht in mijn hoofd en ga ik vroeg naar bed. Morgen weer een nieuwe dag en een nieuwe cyclus. Yes, weer tijd voor crèmepjes!

Eigenlijk moeten we het zien als een ademhaling. Vanaf nieuwe maan halen we diep adem, tot volle maan, dan blazen we weer uit. Tijdens een inademing verzamelen we kracht, alles wat er in gaat, verdubbelt zijn kracht. Tijdens het uitblazen willen we alles eruit, leegte en ruimte creëren.
Dit hele systeem kunnen we doortrekken naar de cyclus van de zon. Tijdens ‘nieuwe zon’ (ook wel: zonnewende enzo), op 21 december halen we diep adem. De bladeren worden groen, de baby’s worden geboren. We gaan naar buiten en vieren feest. Tot ‘volle zon’ op 21 juni. Dan gaan we weer uitblazen en kruipen we in onze huisjes, dichtbij de open haard en bij elkaar.

Dus, we hebben allemaal weer iets geleerd, doe er mee wat je wil.

N201

NLD-N201.svg.pngGoed nieuws voor iedereen die in Nederland woont: we hebben een fantastische Provinciale Weg erbij! De N201. Hij was er al even, maar dat maakt niet uit.

De N201 is een bijna 60km lange weg van de RING van Hilversum naar Zandvoort. Dus als je ’s nachts een koude dip wil nemen, ga via de N221 van Amersfoort langs Soest naar Hilversum en dan knal je hem zo de N201 op naar de duistere zee.

De N201 is een veelzijdige weg. Je rijdt over de Vecht, langs het fort van Cruquius, je komt langs de veelzijdige weggetjes in Heemstede en als klapper op de vuurpijl: de Waterwolftunnel.

De Waterwolftunnel is 1km lang en is gelegd onder de Ringvaart van de Haarlemmermeer. Om de 5m is er een noodtelefoon, dus geen paniek. Vroeger werd de Haarlemmermeer ook wel Waterwolf genoemd, vandaar de naam. Kom je vanaf Hilversum, dan neem je de oostbuis, kom je vanaf Zandvoort, dan ga je door de westbuis.

Schermafbeelding 2018-08-08 om 13.25.05.jpg.png

Ergens halverwege de N201 zit een tankstation met een goed kippenrestaurant, waar ze ook hele lekkere vegetarische kip hebben van De Vegetarische Slager. EN net vóór Cruquius zit Bier&Burgers waar we nog niet geweest zijn, maar iedere keer als we er langsreden we eigenlijk een bakkie wilde doen.

Aan de N201 ligt ook gelegen: Aalsmeer. Hier is een supermarkt aanwezig voor de nodige versnaperingen en drank. Aalsmeer ligt op een perfect plek in het midden en is uiterst geschikt voor een pauze. Er is een koffie-apparaat aanwezig met een grote leestafel. Idee: neem de krant mee! Gooi uw bekertje wel netjes weg, reken af en ga door met de reis van de N201.

In Heemstede is het belangrijk om op te letten. Rijd je netjes rechts? Soms gaat de rechterrijbaan ineens over op een afslag. Hierbij graag links aanhouden om op de N201 te blijven.

Ben je Zandvoort zat en ga je weer richting Hilversum? Pas WEER goed op! Bij het net-verbouwde snelwegencomplex draai je zo de A4 op als je niet links aanhoudt. En om vervolgens weer terug op de N201 te komen, moet je niet de eerste afslag eraf, want dan kom je in het Schiphol-circus.
Nee, neem de volgende afslag en volg die weg. Als het goed is kom je dan perfect uit bij de Waterwolftunnel.

Op de N201 zijn er hele stukken waar je kan gassen met 80 km/u. Het is goed belicht, en waar geen lantarenpalen zijn is het verstandig je zonnebril af te zetten en je te laten leiden door de sterren en de maan. Niets aan de hand.

Waterwolftunnel-908x454
© Radio Aalsmeer

Al met al: Het is thuis komen, de N201. Er zijn genoeg gelegenheden voor iets te drinken en te eten, de weg is keurig en netjes bijgehouden. Wel wil ik de weg 3/5 sterren geven qua lastigheid. Het is bij de N201 niet erop en cruise-controle aan. Nee nee, vaak moet er actief worden deelgenomen aan het verkeer en een afslag worden genomen. Maar dit houdt het spannend.

Dus zit je ’s avonds thuis en weet je niet wat je met jezelf aan moet? Neem een keer de auto, sla de N201 op en knal hem naar Zandvoort voor een duik of een strandwandeling. Maar let wel: De Reis Is Het Doel; de N201.

Schoonmaakster Jet

“Onze schoonmaakster Jet, maakt hier met liefde schoon. Zij zou het waarderen dat geen-klanten een kleinigheid voor haar achterlaten.”

Dit hing er. Dit hing boven de wc. Ik moest er al om grinniken toen ik op de wc ging zitten en af en toe draaide ik mij om om nog echt even goed te kijken of dat er wel stond.

Ja, het stond er echt. Schoonmaakster Jet. Prachtig. Schoonmaakster Jet, een gezellige middelbare vrouw. Net iets te veel kilo’s, een schortje om en een uitgezakt permanentje. Al jaren in dienst, altijd in voor een praatje. Geeft je een knipoog als ze je betrapt wanneer je je borsten schikt in je BH of nog even je mascara goed doet.

Ik waste mijn handen en vulde mijn flesje met koud kraanwater. Tot mijn schik kwam er toen iemand binnen. Een schoonmaakster die helemaal geen knipoog gaf toen ze mij zag terwijl ik mijn borsten schikte en mijn mascara bijwerkte. Ze keek eerder geschokt toen ze mij trof in dit tafereel. Ik was geschokt omdat ik mij Schoonmaakster Jet heel anders had voorgesteld.

Ik probeerde een praatje met Schoonmaakster Jet te maken. Ik herstelde en foeide mij voor de vooroordelen die ik had bij ‘Schoonmaaktster Jet’ en de fantasie en associaties die mijn eigenste brein weer had bedacht. Schoonmaakster Jet reageerde met een rood hoofd toen ik met haar begin te praten. Ik begon over een mooie zonnige dag en wilde met haar over het weer hebben, maar ze sprak geen Nederlands. Ze stamelde wat sorry sorry en verdween weer. Volgens mij was dit helemaal niet Schoonmaakster Jet.

Maar huh? Waar is Schoonmaakster Jet? Is ze misschien ziek? Krijgt Schoonmaakster Jet nu wel die vijftig cent die ik op het schoteltje heb gedeponeerd. Gewoon, omdat het ik het haar gun. Ook al was ik wel een klant (ik had immers een cappuccino gedronken).

Ik was zo van mijn a propos dat ik het ook niet aan de medewerkers van het Grand Café heb gevraagd waar Schoonmaakster Jet was. Misschien ga ik van de week nog even langs en kijk ik of Jet al beter is.

Mannen en vrouwenwc’s

Ik weet het niet meer.

Maar ik weet wel dat als ik in een rij sta met vijf vrouwen voor mij en drie vrouwen achter mij, ik zo snel mogelijk naar de wc wil. Want waarom sta ik anders in die rij? En dan zijn er twee wc’s: een wc speciaal voor mannen en een wc speciaal voor vrouwen. En wij, de rij met vrouwen, wachten braaf tot we om de beurt die ene wc bezetten. Terwijl daarnaast nog een lege wc is, waar af en toe dan toch een man op glipt.

De man in kwestie loopt langs de dames, gaat de wc binnen en doet meteen zijn behoefte. Terwijl wij op onze beurt wachten. Sommige mannen kijken dan een beetje beschamend, dat zij de rij voorbij lopen met een privilege van ‘man zijn’. HALLO daar is hij mee geboren, daar heeft hij helemaal niets voor hoeven doen hoor!

Terecht dat die mannen met zo’n beschaamde blik naar ons kijken. Het is ook niet eerlijk. Het voelt een beetje zoals in de rij van een pretpark. Ken je dat? Er is nu in Walibi, Slagharen, Hellendoorn, Efteling -ergens!- een ticket waarmee je de hele rij kan passeren en als een van de eerste in een karretje mag gaan zitten. ALS JE MAAR MEER BETAALT. Sowieso een heel belachelijk idee, concept en uitvoering. Schandalig zelfs. 

En dan in de wc-vorm. Iedereen op hun telefoon of chagrijnig zuchten. Geen gesprek mee te voeren, dat zou het wachten misschien nog wat leuker maken.

Goed, ik vind mannen- en vrouwenwc’s onzin. Maak het gewoon unisex. Of vrouwen: Ga je gewoon op die mannenwc. (en mannen, rond 2u in de nacht in de kroeg staan jullie in de rij. Ga dan op de vrouwenwc. Bril wel weer naar beneden!) Aju.

Waarom je beter niet voor de stiltecoupé kan kiezen

Iedere keer als ik de trein in stap ben ik mij bewust van de stiltecoupé. En waarom je deze beter kunt vermijden voor een gelukkiger leven.

Soms, vooral ’s ochtends, wil ik stilte en geen hijgende, bellende, schreeuwende, kakelende mensen naast of voor mij hebben. Achter mij trouwens ook niet. Nee, het liefst zit ik dan in een vier-zits, aan het raam. Rustig naar buiten te kijken en in mijn eigen bubbel wakker worden en zodra ík daar klaar voor ben, om buiten die bubbel te treden.

De stiltecoupé is ideaal. Het is er stil. Klinkt als een grandioos succes en vaak is dat het ook. Maar ik las een keer een stuk (wanneer, van wie en in welke vorm weet ik niet meer) en daar moet ik vaak aan denken als ik in een stiltecoupé zit en er wordt gepraat. Eigenlijk denk ik er ook aan als er niet wordt gepraat. En ik denk er ook aan als ik niet in een stiltecoupé zit maar in een normale coupé. En nu denk ik er ook aan, terwijl ik helemaal niet in een trein zit.

De kern van het stuk was namelijk dat je beter niet in een stiltecoupé kan zitten. Omdat je verwachtingen hebt en die verwachten kunnen tegenvallen, terwijl je in een andere coupé geen verwachtingen hebt en het juist mee kan vallen.

Ik vind dat een ontzettend interessante kwestie en ik neem mijzelf graag als proefpersoon.

Zo is het INDERDAAD dat ik lichtelijke ergernissen voel als men praat in een stiltecoupé. Wat ik dan redelijk snel los kan laten en als ze echt woest hard praten kan en wil ik er nog wel eens iets van zeggen. Waar ik dan enorm van kan genieten zijn de mensen die zich openlijk ergeren, geforceerd (achterom) kijken met een boze blik en hard zuchten. Om vervolgens zich de hele weg op te vreten aan hun frustraties maar nul verbale communicatie aangaan met desbetreffende geluidsmakers (maar ja hè, het is een stiltecoupé dus communiceren gebeurt ook non-verbaal.)

Kun jij je al een beetje verplaatsen in deze gedachte?

Iedere keer als je in een stiltecoupé plaats neemt, verwacht je en hoop je dat het er stil is. Eigenlijk ga je er vanuit, terecht. Maar er hoeft maar 1 trilling te zijn die de oren opvangen, en het is een leugen.

Ja, eigenlijk hoort iedereen zich er aan te houden, want wij hebben afgesproken dat het in de stiltecoupé ‘echt stil is’, zoals NS zelf ook zegt op de felle schermen aan de muur. Maar niet iedereen blijkt zich hier iets van aan te trekken, of überhaupt op te merken dat het een stiltecoupé is.

Enfin, ik ga het liefst in een normale coupé zitten en geniet ervan als het stil is. En ik geniet er ook van als er mensen een beetje ouwehoeren, want dat kan heel geestig zijn.

Veganisme bij katten

Zijn er katten die veganist of vegetariër zijn?

Nee, natuurlijk niet. Katten willen gewoon eten en denken niet na over waar het vandaan komt en of er ethische verantwoordelijkheden voor zijn.

Fout!

Neem Hans, hij eet geen vlees. En ik weet niet of het een bewuste keuze is van hem, eigenlijk weet ik helemaal niet wat er in hem om gaat.

Hij geeft de voorkeur aan groene planten, waar hij op sabbelt en op kauwt. Nee, vlees doet hem niet zoveel. Een hapje van een peer, nipje van wat bloemkool, daar moet hij het van hebben.

Rosbief, eieren, kip, alles wat ik over heb of ze gewoon eens wil verwennen, daar haalt hij zijn neus voor op. Liever een glaasje water en wat zonnebloempitten.

Misschien hint hij zelfs wel naar het veganisme.

Ik zal maar niet tegen hem zeggen dat er in de brokjes vis zit verwerkt en geen groenten en granen. De brokjes eet hij wel. Misschien is hij wel flexinist.

En het is niet logisch, door wat ik eerder al zei, maar toch. Ik maak hem iedere dag mee, en hij weigert vlees. Als ik een heerlijk stukje rauwe biefstuk in mijn vingers houd, waar het bloed vanaf druipt, wil hij het niet. Nee, hij ruikt even en draait zich om. Poging om het toch lekker te maken voor hem, misschien is hij gewoon kieskeurig, dus bak ik het, eerst rare, dan medium en ook nog well-done. Niets, hij moet er niets van hebben!

Dan settel ik mij op de bank met mijn bordje couscous, teniet geslagen door de ingewikkelde gedachtegang van mijn kat. En daar is Hans. Kijkend naar mijn bordje.

Begroeting

Buschauffeurs begroeten elkaar als ze elkaar voorbij rijden. De hele dag door. Ook al komen ze elkaar zes keer tegen, ook al rijden er zes bussen achter elkaar.

Ik vind dat mooi.

Net zoals motorrijders elkaar gedag zeggen (niet letterlijk) als een motorrijder een andere motorrijder ziet. Geen brommers, die tellen niet.

Of hardlopers, even een high five of een lach, een samenhorigheid. Joe joe!

Ik vind dat mooi.

Als ik aan het wandelen ben, met m’n wandelschoenen, rode sokken en tas met stokken en tent -weet ik veel- en ik kom iemand tegen die net zo bezweet en baalt van die tas, dan is dat even samenhorigheid. Even een hallo, misschien zelfs een praatje. Een korte ervaring van bij welke plek je echt niet je tent op moet zetten en waar je een heerlijk bakkie kan drinken uit de wind.

Geweldig.

Als je op straat loopt, neem een winkelstraat, en je zegt hallo tegen iemand, of je lacht, denken mensen dat je iets van hen moet. Dat je gek bent geworden.

Maar de kleine groepen die iets delen, daar is het geaccepteerd. Daar is het leuk. Daar is het mooi. En dat vind ik mooi.

Fietsers begroeten elkaar ook, maar PAS OP, want van het begroeten van dagjes mensen met Human Nature unisex windjassen kun je van een koude kermis thuis komen. (Ik denk dat kermismensen elkaar ook wel begroeten, of is daar rivaliteit?)

Leuk hè.