Praatgroep voor kriebeltrui-trauma’s

Marianne van der Hoeve heeft een praktijk die zich richt op de zoekende mens. Mensen die niet meer weten wie ze zijn, hoe ze moeten leven en met vraagtekens zitten. Marianne weet als geen ander dat de huidige maatschappij ontzettend veel van mensen vraagt, en dat pillen geen oplossing zijn. Marianne weet raad, met allerlei soorten andere therapie.

Lokaal 8.11, zevende etage (neem de lift, dat is sneller)

“Dag allemaal, wat fijn dat jullie er weer zijn. Vandaag hebben we een rustig dagje, het is namelijk bijna kerst en ik heb vernomen dat dat voor velen een moeilijke tijd is. We beginnen met Elsa. Elsa, welkom! Elsa zal vanaf vandaag bij de groep horen en, ik geloof tot maart?, in ons midden zijn. Elsa, wil je iets over jezelf vertellen?”

“Ehm, ja hoor. Nou, ik ben Elsa, ik ben 43 jaar en ik woon met mijn man en drie kinderen in Vathorst.”

“Oké, mooi, heel mooi. En wil je iets meer vertellen over waarom je hier bent en wat je verwacht van de praatgroep?”

“Ehm, ja hoor. Als kind ging ik vaak naar mijn oom. Hij was niet mijn echte oom, hij was meer een goede vriend van mijn moeder. Mijn moeder nam mij vaak mee, naar hem, als mijn vader aan het werk was. Nou, ehm, ik zat dan altijd bij zijn moeder in de kamer. Ik zie het nog helemaal voor mij hoe zij daar zat, in een wiebelstoel te breien. Ze had van die kraaloogjes en vroeg mij om mijn jas en t-shirt uit te doen. Dan gaf zij mij een trui die ze zelf had gemaakt. Iedere keer weer een andere. Ehm, ja, mijn haar werd er altijd helemaal statisch van en ik mocht er geen t-shirt of hemd onder aan. Het was verschrikkelijk…”

“Rustig maar, Elsa. Ik zie dat het je heel veel doet. Wie herkent zich nu in Elsa? Hmmm, veel van jullie hè. En komt dat door het feit dat zij gedwongen wordt die trui aan te doen zonder iets er onder, of meer het aandoen van die trui om iemand niet te teleurstellen? Want dit hebben wij allemaal wel eens eerder gehoord hè? Dat jullie allemaal moeite hebben om mensen teleur te stellen. Dat is ook iets heel moeilijks, maar niet onoverkomelijk. Mensen worden teleurgesteld in het leven. Jullie worden teleurgesteld. Ik word teleurgesteld. Dat is helemaal niet erg. Dus is het dan ook niet erg om andere mensen teleur te stellen? Ik denk van niet. Je moet zelf iets vinden om er mee om te gaan. Zoals Lenny een paar weken geleden vertelde, hè Lenny?, zij zette haar vervelende herinneringen om in iets moois en is een online winkel begonnen voor zelfgebreide kabeltruien. Ikzelf, bijvoorbeeld, haal heel veel kracht uit jullie verhalen en onwetendheid. Maar goed, we gaan het niet over mij hebben. Elsa, wil je alsjeblieft wat meer vertellen?”

“Ja, nou, iedere keer begon ik er weer meer tegenop te zien. Ik droomde over kriebelende dingen en ik kon op een gegeven moment alleen nog maar biologisch katoen dragen. Zelfs dat zat mij niet lekker. Eigenlijk zat mijn eigen vel niet lekker, heb ik toen geleerd uit een eerdere therapie. Ik kreeg warme chocolade melk met slagroom en zat bij de open haard. Soms mocht ik ook in de kriebelstoel, wiebelstoel. Eigenlijk heb ik nooit bedacht hoe snel die vrouw breidde, iedere week wel een nieuwe trui. Of ik moest ze door elkaar hebben gehaald. Soms ook meerdere keer per week, als mijn vader op werkvakantie was. Dan kwamen we er wel vaker. Die vrouw was wel altijd lief voor mij, ze maakte ook sokken maar die mocht ik nooit passen en-”

“ONZIN ONZIN ONZIN!”

“Hans, wat is er aan de hand? Waarom onderbreek jij Elsa zomaar? Zie je niet dat je Elsa laat schrikken? Nee, Elsa, ik laat het niet. Hans. Wat is er aan de hand?”

“Het is onzin dat zij geen sokken mag passen, ze heeft nu ook sokken aan.”

“Ok, Elsa, ga maar door met je verhaal.”

“Nee, ik wil niet meer verder praten.”

“Hans, zie je nou dat je Elsa helemaal van streek maakt?”

“Ze liegt. En er wordt hier niet gelogen. Niemand mag liegen!”

“Jongens, rustig nou. Even stil. Ik wil nu een minuut stilte, ja, dat wil ik. Iedereen zitten. Ogen dicht, HANS, ogen dicht. Ja, goed zo. Ok nou ik tel tot zestig.”

1.2.3.4.5.6.7.8.9.10.11.12.13.14.15.16.17.18.19.20.21.22.23.24.25.26.27.28.29.40.41.42.43.44.45.46.47.48.49.zestig.

“Oké, dat was het voor vandaag. Nou, het is wat heftiger uitgevallen dan ik mij had voorgenomen, maar dat is niet anders en moeten we maar accepteren. Net zoals het leven. Volgende week zie ik jullie niet, die week erop zijn we er hopelijk allemaal weer. Toedeloe, en onthoud! Iedere dag kun je aantrekken wat je wil. Dag Elsa.”

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s