De stellen in het filmhuis

Zij zat op de hoek van de bank. Hij niet. Hij zat gewoon op een stoel en nam wat afstand. Duidelijk ongemakkelijk hield hij zijn armen op zijn schoot, niet wetend wat hij moest doen.

Het was een aandoenlijk aanzicht. Het was een twijfel of ze al meerdere dates hadden gehad of het hun eerste was. Was het een blinddate? Nee, nee dat was het niet. Hij stond op en hij bleek minder ter been te zijn. Zij keek hem niet na, ze was het gewend.

Maar waarom was het dan zo ongemakkelijk? Was hij autistisch en bracht hij zijn hele leven achter de computer door? Misschien had hij nog nooit een vrouw in het echt gezien, alles was mogelijk.

Goed, ze kenden elkaar al langer. Ze werkten samen en waren door collega’s gekoppeld. “Jij moet echt uit met Jan van de derde, weet je wel, met die bril?”

Hij had z’n best gedaan en zeker een paar minuten nagedacht over de kleding die hij aan moest op hun date. Hij had al de hele dag een wit shirt aan, een basic shirt, daar was niets mis mee. Maar nu bleek hij al jaren de verkeerde deodorant gebruikt te hebben en er zaten allemaal gele plekken onder zijn oksel. Een pullover dan maar. Met een lage V-hals. Ik vond dat hij het witte shirt er onderuit moest halen, maar een V-hals bij dat type man was ook niet precies wat we zochten.

Ik probeerde onopvallend mijn ogen op het ongemakkelijke koppel te richten, totdat het stel erachter mij indringend aankeek. Het ANWB-koppel.

Ze droegen identieke wandelschoenen en dronken dezelfde thee. De film had een goede recensie gekregen in De Kampioen. Zonder enige vorm van intimiteit wachtten ze totdat de film begon. Vertrouwd als ze waren zaten ze netjes naast elkaar met hun thee -zij waarschijnlijk met een lepeltje honing erin-.

Er waren verschillende gradaties. Het ongemakkelijke/verse koppel, het dertig-jaar-bij-elkaar-zijnde ANWB-koppel en het spelletjes spelende stel. Zij waren een paar jaar bij elkaar en vonden het nog spannend om een dagje naar de film te gaan, maar namen wel de tijd voor een potje mens-erger-je-niet. Hoort ook bij het leven.

Ho, het ongemakkelijke koppel stond op en deden hun jas aan. Buiten raakte hij haar bovenarm een paar keer aan voor een eerste stap tot een kus, zij deed koel en nam afscheid met drie zoenen. Ze gingen allebei hun eigen weg. Zij pakte nog haar fiets.

Waar een filmhuis allemaal niet goed voor is.

Advertenties

2 gedachtes over “De stellen in het filmhuis

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s