Oppeppende woorden

Ik was denk ik vier jaar oud en kreeg een vaccinatie voor een of andere kinderziekte die de mensheid zou uitroeien.
De vrouw met de spuit stelde mij, als naïef, lief, schattig, blond meisje, gerust door te zeggen dat mijn bloed zo ontzettend mooi en helder rood was.

Trots als ik was, inclusief een pleister met een hondje erop (terwijl ik toen al niet van de honden was), liep ik naar mijn vader en herhaalde met een volle lach wat de vrouw met de spuit zojuist tegen mij had gezegd.

Gelukkig heb ik een geweldige vader die mij in deze waan liet en mij als naïef, lief, schattig, blond meisje liet opgroeien.
Hij zei: “Ach, dat zei ze alleen maar om je gerust te stellen. Kom, we gaan.”

En ja, mijn ouders zeiden ook al vanaf dag één dat Sinterklaas niet bestond. Heerlijke nuchterheid.

Advertenties

2 gedachtes over “Oppeppende woorden

  1. Wat heb jij een leuke schrijfstijl. Wat heb jij een leuke blog, ik ben je meteen gaan volgen met bloglovin. Hopelijk neem je ook eens een kijkje op mijn blog!
    Liefs

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s