Hoe kinderen je bespelen

Jij vroeg hem om frisbee te gooien, nadat je hem even op z’n kop had gegeven over het kapot maken van de te dure, te waardevolle theekopjes.
‘Goed, pap!’ Ik weet nog dat ik Kevin verbaasd nakeek toen hij naar de kast rende om de frisbee te pakken. Met zijn gebalde vuistjes en zwaaiende armen leek hij zowaar een gewoon, uitbundig kind dat blij is dat hij met zijn vader in de tuin kan spelen.
Alleen leek hij een beetje té veel op een normaal kind, bijna alsof hij een rol speelde. Zelfs zijn ‘goed, pap!’ klonk bestudeerd en had een bepaald na-na-klank waar ik niet goed de vinger op kon leggen.
In het weekend kreeg ik hetzelfde akelige gevoel als Kevin juichend, jazeker, juichend! riep: ‘Goh, pap, het is zaterdag! Zullen we weer naar een slagveld gaan kijken?’ Dat vond jij zo leuk dat ik niet durfde te zeggen dat hij je waarschijnlijk voor de gek hield.

– Uit: We moeten het even over Kevin hebben, Lionel Shriver

Moeder denkt het kind goed te kennen maar laat haar eigen waan intreden doen in alle mensen om haar heen.
Niets is wat het lijkt.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s