MSN in de jaren 2012

Waarom? Omdat wat vroeger in de jaren negentig cool was, het nu weer wordt.
Nee, dat wordt het niet. Inderdaad, maar dat gevoel van onwetendheid en het gevoel van de middelbare school is nu, terwijl je ouder wordt, toch wel fijn om even terug te hebben.
En daar helpt MSN bij? Ja, dat blijkt. Goed, voor een uurtje.

Ja, een uurtje, langer niet. MSN. Het is een grap. Nu dan, in 2012. Nee, in de nineties (om eerlijk te zijn, tot en met 2005, was het een groot succes, maar jaren negentig klinkt zo heerlijk retro voor mijn leeftijdsgenoten) kon je niet zonder. Het was gewoon het fundament voor je sociale leven.

Ik weet nog wel dat in de eerste week van de middelbare school, een eng moment – voor iedereen- , je snel MSN-adressen ging noteren zodat je elkaar daar wel sprak. Want waarom zou je nog converseren in de les (:opletten geblazen). Je voegde iedereen toe, om ze vervolgens nooit te spreken. Want verder dan de gebruikelijke “hoest?” kwam je niet. Laat staan de mensen waar je niet eens hoi tegen zei.

Meteen na het fietsen met je grote tas naar huis, zette je de gemeenschappelijk pc aan, verbond je met internet, hoorde je gekraak van de kabelverbinding en zette je MSN aan om vervolgens ‘online’ te zijn. De hele middag stond je op ‘online’. Het was zelfs zo, in het begin, dat ik het hele ‘afwezig’-gevoel niet kende. Met kabelverbinding had ik een wekkertje van 15 minuten en in die kostbare 15 minuten ging ik echt niet naar de wc, dat koste tijd. Ik snap niet, ik heb serieus waar moeite gedaan om het echt te begrijpen, dat ik enkel op MSN kon zonder nevenactiviteiten. Zouden mijn gesprekken de hele tijd gaan over hoe cool het was (welk woord gebruikten we in de jaren 90 ook alweer?) dat we op MSN zaten en hoe geweldig internet was?

Want na deze periode kwam het ADSL. En toen was je 24/7 online. Het is nog niet zo erg als nu, maar het gevoel kwam. MSN werd minder speciaal, maar daardoor niet minder belangrijk. Want wat wás het belangrijk. Je had iedereen in je MSNlijst. Je hele netwerk zat daarin. Het is eigenlijk niet te beseffen.

Messenger, de naam kreeg een update. Dat had het ook wel nodig. Maar beter werd het niet. Het begin van mijn MSN periode had 1/20 van de emoticons nu. Wij noemden dat gewoon smileys trouwens. Ik ben nog wel eens boos geworden op iemand die (ip) in haar naam had gezet, ik had die versie van MSN nog niet en ik zag dus letterlijk ‘(ip)’ in plaats van een palmboom.

Wel nu, een half jaar geleden heb ik MSN van mijn taakbalk verwijderd. Het stond er vastgepind en het startte automatisch op. Ik deed er niets mee. Eigenlijk ergerde ik mij eraan dat het steeds in beeld sprong. Laatst sprak ik iemand en ik zei in een reflex “Kom anders even op MSN”. Het was eruit voordat ik het besefte. Toen ik MSN wilde opstarten moest ik eerst zoeken waar het zat, zo erg was het.

En in deze tijd van de social media (volgens mij kun je MSN ook al koppelen aan Facebook) wordt het ons ook niet makkelijk gemaakt. De iPhone, de iPad. Sowieso Apple. Er is gewoon geen GOEDE/PERFECTE app voor de iPhone voor het MSN gebruik. Echt niet. Dus dan gebruik je het niet.

Maar goede tijden heb ik er wel mee beleefd. En zeker vijf punten voor het geluidje als je een nieuw bericht krijgt (dat wil ik voor WhatsApp) en het spammen van je beeldscherm met je naam veranderen in IK HEB MIJN RIJBEWIJS (nee, toen was MSN alweer -uit-), in IK BEN OVER NAAR 2HAVO om vier keer offline/online te gaan.

Ja, jong waren we.

De jeugd nu doet het met Twitter en Facebook, nou wij waren vroeger al tevreden met enkel kabelverbinding en MSN. Há.

Advertenties

6 gedachtes over “MSN in de jaren 2012

  1. Mja MSN. Ik durf nooit toe te geven dat ik er nog gebruik van maak. Eigenlijk maak ik er enkel alleen nog gebruik van om met mijn moeder te spreken (die ik dus absoluut niet of facebook wil!). MSN is oldschool, hoest nou :)

  2. MSN. Toch echt van ná de jaren 90. In de jaren 90 gebruikte men meer mIRC, ICQ, AOL. De echte opkomst van MSN was pas na 2000. Daarvoor toch marginaal, aangezien het pas in 1999 is ontwikkeld. Yahoo! Messenger is in Nederland nooit echt van de grond gekomen. Internationaal wel.
    Meneer D mist nog wel de Messenger Plus add-ons die je begin dit millennium had. Daarmee kon je buzzen versturen, geluidjes met plaatjes (zoals imperial march, evil laughter als muahahaha, een smakzoen).
    Ondanks dat de jaren 90 lekker retro klinkt, houdt Meneer D het toch op de jaren 00.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s