Mensenmens

Volgens mij heb ik er al genoeg over gezegd. Maar ik laat dat er even buiten.

Mensenmens.
“Ik ben een mensenmens. Echt zo’n mensenmens.” –Hè, gezellig!-

Zo hoor het je het nooit, zo word je er mee doodgegooid. En als ze bekend maken dat ze het zijn, dat ze ook zo lachen en hun schouders ophalen, betekenis: een gebaar dat ‘gezellig’ moet verbeelden.

Bah.

Sowieso heb ik weinig met mensenmensen, überhaupt met mensen in de omgang. Maar observeren van deze wezens en er aan ergeren, is heerlijk.

Het ergste is nog dat ze het niet zozeer ontkennen, het mensenmensen-eigenschap bezitten, maar toch even recht willen praten dat ze ook andere kanten hebben. “Soms even alleen zijn is ook fijn hoor. Ja, dat heb ik soms wel even nodig.” Oh, dat dan weer wel.

Mensenmensen. Mensen zijn sociaal. Dat zit in de mens. Groepsbeesten. Geen dieren die elkaar bevruchten en dan hun eigen gang weer gaan. Nee, wij binden. Van ons wordt verwacht dat wij sociaal zijn ingesteld, een partner krijgen.

Van ons wordt verwacht dat wij een praatje maken bij het koffieapparaat. Dat wij in de collegezaal doorschuiven en bij de anderen gaan zitten, ook al is het nog zo krap. Dat je collectief een probleem oplost, dat je ervaringen en emoties deelt.

De mens. Wat een intrigerend onderwerp.

Advertenties

3 gedachtes over “Mensenmens

  1. Haha leuk geschreven. Ik vind de term ‘mensenmens’ sowieso raar, iedereen is in zekere zin een mensenmens, het maakt je niet leuker of beter dan een ander. Maar goed, ik ben het met je eens!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s