Grijze vlak der mensheid

Ze zaten tegenover haar in de trein. Een stel, een verliefd stel. Het waren normale mensen. Doorsnee mensen. Mensen die weinig uitstraalden. Zij had een blonde paardenstaart en een spijkerbroek met gympen. Hij bruin haar met wat gel.

Ze zat tegenover hen. Haar ogen gingen over de twee wezens tegenover haar. Ze had altijd al een fascinatie gehad voor normale mensen. Het grijze vlak der mensheid. Ze begreep niet hoe en waarom deze mensen bij elkaar waren gekomen.

Ze leken echter blij en gelukkig. Verliefd, bijna overdreven. Ze hadden elkaars handen vast en keken elkaar in de ogen. Ze lachten lief naar elkaar. Hij hief soms zijn hand om over haar wang te strelen. Ze zeiden niets.

Ze zat tegenover hen en kon er niet bij. Het grijze vlak. Houden ze daar een hand voor hun ogen en pikken ze er zo iemand uit? Waarom kiezen ze iemand, waarom die. Ze schuifelde heen en weer. Haar ogen onafgebroken op het stel gericht.

“Jullie zien er verliefd uit”, zei ze tenslotte. Het stel draaide eerst het hoofd haar kant op, terwijl ze hun ogen nog op elkaar gericht hielden. Tenslotte keken vier ogen verward richting haar. Ze zei niets, maar bleef naar de vier ogen kijken.

“Wij zijn erg verliefd”, zei hij na een paar lange seconden. Het meisje glimlachte en kneep in zijn hand.
“Waarom?”

Ze kon het niet laten. Haar hersenen maakten overuren. Waarom kiezen ze uit het grijze vlak iemand die leek op het meisje ernaast uit het grijze vlak. Mens is een klein begrip in het hele universum. Een mens is in de kleinste details uniek. Maar een mens kan niet alle details zien.

“Oké, laat ik het zo stellen: Wat vind jij zo leuk aan hem?” Ze knikte met haar hoofd richting de jongen terwijl ze oogcontact hield met het meisje.
“Hij is lief, erg grappig”, ze lachte hardop, “knap en trouw.” Ze zei het alsof ze haar vergeten was. Alsof ze een romantische verklaring deed waarom de jongen nog meer van haar moest houden. Omdat zij dat wel van hem deed.
“Zij helpt anderen, staat voor anderen klaar, is ook grappig”, hij lachte hardop, “heel lief,” hij kuste haar, “en trouw.”

Begrippen die iedereen geeft als aan hen gevraagd werd waarom ze van de ander hielden. Het was natuurlijk wel een bevestiging van het grijze vlak. Hier had ze halt moeten houden. Dit was genoeg.

“Waarom zij? Waarom precies zij? Er zijn genoeg mensen die anderen helpen, grappig zijn, lief, trouw en ook nog knap.” Ze kneep haar ogen fijn. “Waarom zij?”

Hij keek opzij naar het meisje.
“Omdat ze ook van mij houdt.”

Advertenties

Een gedachte over “Grijze vlak der mensheid

  1. Ah, dat is wel interessant. Ik denk sowieso dat als jongen A meisje B leuk vindt, dat het vaak gebeurt dat meisje B jongen A nog nooit had opgemerkt, maar omdat hij haar nu leuk vindt, ze hem ook leuk begint te vinden. Omdat hij haar dus leuk vindt.

    Maar dat geldt natuurlijk niet voor alles. Denk ik. Hoop ik.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s