Rechercheur onderzoekt

Er is een vrouw vermoord. Waarschijnlijk al 20 jaar en nog geen enkel spoor.

Dit keer was het een speeltuin. Het kleine voetbalveldje om precies te zijn. Het lijk lag erbij zoals hij het nog nooit gezien had. Natuurlijk had het dezelfde blik in de ogen. Namelijk geen. Dode mensen hebben geen blik, ze kijken je niet aan, kijken niet naar één punt. Hij had er geen moeite mee om dode mensen te zien liggen. Op de koude vloer, lijkbleek. Deze keer was het anders. De man met de lange witte jas deed zijn handschoenen uit. Hij zuchtte toen hij opstond.
“Doodsoorzaak?”, vroeg hij de man. Ze stapten achteruit zodat de fotograaf foto’s kon maken van de dode vrouw. De man keek kritisch naar de rechercheur. De rechercheur keek naar het lichaam. Hoe het oplichtte als de fotograaf een foto maakte. Hij keek de man met de witte jas niet aan. Hij had er altijd al moeite mee gehad om direct in de ogen van een ander persoon te kijken. Hij vond het een ongemakkelijk moment.
“Leeg bloeding. Meer weet ik nog niet.” De mannen keken beide nog even naar het lichaam. Ze knikten naar elkaar en de man liep weg.

De rechercheur bleef achter bij het levenloze lichaam. Hij bleef staan totdat bijna iedereen weg was en het lichaam vervoerd werd naar het mortuarium. De rechercheur bleef staan tot het leek alsof er geen moord meer was gepleegd. Morgen zouden hier weer kinderen spelen. De rechercheur deed zijn jas los en stapte zijn auto in.

Advertenties

4 gedachtes over “Rechercheur onderzoekt

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s