Controle buslijn 80

Ik zat in de bus. Het was half zeven ’s avonds, de omgeving begon te schemeren en er waren weinig mensen op straat. Ik zat op de eerste rij in het achterste gedeelte van de bus. Het was niet druk, dus ik had de tweezitter voor mij alleen. Mijn tas stond op de stoel naast mij met mijn arm door het hengsel.

Voorin de bus zat een oude vrouw zenuwachtig rond te kijken en haar hand zat stram om haar handtas geklemd. Haar knokkels waren wit en haar hand beefde een beetje. De blik van de vrouw bleef steeds hangen op de groep jongeren achterin in de bus. Ze hadden hun muziek hard aanstaan met R&B muziek en praatte tegen elkaar in een taal die ik niet verstond. Naast de kreten als ‘gast’ en ‘je weet zelf’ kon ik absoluut niet ontcijferen wat ze tegen elkaar zeiden.

Alle lijnen die naar het centraal station gaan, komen tezamen op een groot kruispunt. Toen bus 80 het kruispunt opreed, stopte hij bij de populaire bushalte. Normaal staan er minimaal vijftien mensen op de bus te wachten, nu enkel een wit busje. Direct toen de bus de halte binnen kwam, begon het busje te bewegen en te schudden en met moeite stappen er zes grote brede mannen het busje uit. De oude vrouw pakte nog steviger haar tasje vast en wees met haar blik naar de jongens, alsof de jongeren nu eindelijk kregen wat ze verdienden. “Oppakken dat tuig!”, dacht ze waarschijnlijk. Ik ging rechtop zitten en wilde dat er zo’n spektakel kwam dat het enkel kon tegenvallen.

En dat deed het zeker, er kwam geen vechtpartij en niemand werd verdacht van moord. Daadkrachtig kwam het zestal aanlopen. De mannen hadden de taakverdeling goed in hun hoofd. Twee mannen settelde zich stevig en breed voor de achteruitgang en twee voor de hoofdingang. Resterend kwam de .. kaartjes controleren. Ze pakte stoer mijn OV keken er eens goed op en gaven hem terug. “Ja, je hebt ingecheckt”, was de zin die de man tegen mij zei en toen doorging naar de volgende. De twee mannen keken naar de achterste rij en bleven breed staan. Uit het niets, zonder een woord deed de groep hun muziek uit en gingen weer keurig zitten. Dit deden ze hiervoor namelijk niet, niet precies zoals het in de wet staat. De greep van mevrouw haar hand werd losser en het bloed stroomde weer naar haar vingertoppen.

Vier mannen hielpen de oude vrouw naar buiten waar een jongere man op haar wachtte. De oude vrouw zwaaide nog naar de mannen toen zij in een auto stapte. Een stoere man glimlachte en zwaaide terug. Er liep een traan langs zijn wang en hij werd een beetje week van de oude vrouw.

Nu vraag ik mij af, zouden ze hier een opleiding voor hebben gehad? Want het zag er zo ontzettend spannend uit dat ik mijn roeping heb gevonden. In het witte busje lagen overduidelijk koekjes kruimels op twee van de zes hun pakken en ze hoefden niet in gevecht, wat zeg ik, ze hoefden hun stem geeneens te verheffen. Ze hadden een ontzettend stoer pak aan met ‘beveiligingsambtenaar’ op hun mouw. Waarschijnlijk mogen ze ook nog eens “Ik klaag je aan wegens het beledigen van een ambtenaar in functie” zeggen.

Wat leven wij toch in een fantastisch land dat deze vervoersbewijs controleurs zoveel aanzien hebben dat ze die groep jongeren stil kregen en keurig netjes in de stoelen. Niet te vergeten de oude vrouw die tevreden en zonder dat haar tasje is gestolen naar haar bestemming hebben geleid. Chapeau.

Advertenties

Een gedachte over “Controle buslijn 80

  1. Helemaal mee eens. Een vervoersbewijs-controle in Leusden, wat uitzonderlijk.
    Hé maar wel jammer dat de mensen achterin zaten geen boete kregen. Dat vond ik nou een anti-climax. (Daar lig ik nou wakker van.)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s