In de lange minuten voor het examen…

zat ik aan mijn nagels te peuteren, om de vijf seconden op mijn mobiel te kijken, twijfelen of ik ‘tafel nummer 36’ wel goed had verstaan en keek ik rond of iemand door had dat ik nerveus was.

De meesten waren nog druk aan het leren, in de hoop nog wat op te steken. Dat hielp op de middelbare school altijd goed, toen leerde je enkel net vóór de toets. Hier is dat geheel anders en is het grotendeels geluk hebben met de vragen. Want naast het feit dat je de regels moet kennen, moet je snel én goed Nederlands kunnen. Bij wiskunde komt hetzelfde voor, daar moet je de vraag goed begrijpen anders heb je nog een onvoldoende al ben je een wiskundenerd.

In de lange minuten voor het examen sprak ik met wat mensen. De meesten waren in de 20 en er waren vrij veel allochtonen. Eén jongen had zijn theorie 14 maanden geleden gehaald, maar door omstandigheden was hij nooit in staat zijn praktijkexamen af te leggen -geslaagd met 0 fout, you dick!-. Een ander meisje was 28 en was hier ook voor de eerste keer -gezakt-. Helemaal een apart verhaal was een jongen van mijn leeftijd en voor de zevende keer theorie-examen deed. “Als ik nu niet slaag, stop ik… met autorijden.” zei hij lachend. Ja, lach maar. Daarna vertelde hij dat hij al zesenzeventig rijlessen had gehad, maar omdat hij nooit slaagde voor zijn theorie, hij geen praktijk kon doen. Wát? 76 rijlessen? Dan doe je echt iets fout.

De man die controleerden of wij niet afkeken -kleuterklas-. Hij maakte grapjes en iedereen lachte enkel van de zenuwen. De oefenopdrachten maakten het er ook niet beter op en toen het meisje naast mij besefte dat haar ‘a’ druk knopje het niet deed, brak er chaos in de tent uit. Het was heel anders dan de oefenexamens, die ik thuis had gemaakt, dus dáár moest ik ook aan wennen. Bij de overgang van inzichtvragen en theorievragen ging er een telefoon af. De eigenaar van de telefoon moest de zaal verlaten, wat ons erg afleidde.

Eerst 25 remmen/gas loslaten/niets vragen. Dit was –zover je niet te veel naar links kijkt en het balkje ziet aflopen- te doen. Daarna 40 vragen theorie en al na 10 vragen dacht ik al 6 fout te hebben en ik moest er nog 30. Soms kwam er een vraag: ‘Mag je links inhalen?’, dat was er dan één uit de makkelijke categorie, maar moeilijke waren er ook. De stem was half elektronisch, wat de sfeer ook niet bevorderde.

Toen kwamen de lange minuten ná het examen. Deze waren het ergste. Het was een kwartier, maar het leek wel een uur. Ik zat al te bedenken hoe het moest zeggen, dat ik gezakt was, zonder mijn trots enigszins te schaden, wanneer ik mijn volgende examen ga plannen en hoe ik dan wél moet leren. Ik praatte nog met wat collega’s in-hogere-sferen-door-de-stress, toen de man binnen kwam met een stapel papier in zijn handen. We moesten in volgorde van tafelnummers naar voren komen om de uitslag op te halen. Ik zat vrij achteraan -tafel nummer 37 ipv 36- dus hoorde ik hoe iedereen de mededeling kreeg dat ze gezakt waren en ik merkte dat ik steeds minder goesting had om de uitslag te horen.

‘Mevrouw de Ruig, ah… ik mag u feliciteren! Geslaagd.’

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s