Popcornnicht

Ik was in de bioscoop voor de film Salt, niet-interessante informatie, toen er voor ons drie jongeren kwamen zitten. Ze kwamen aanlopen en het viel mij op, vanuit mijn ooghoeken, dat de achterste nogal huppelend te keer ging. Druk pratend zaten ze voor ons, ik hoorde nog iemand ‘De rust is gedaan.’ zeggen, iets waar ik de mening in deel. De jongen aan de rechterkant stond abrupt op en liep huppelend, jawel het was de jongen van de ooghoek, weg. Ik bekeek de overige twee eens goed. Ze waren rond de 16 en hadden allebei iets aparts. De ene had kort wit haar met hele grote oorbellen en de ander een gekleurde geiten wollen sokken vest aan. Je weet wel, die je op de markt koopt waar ook altijd die panfluiters staan.
De panfluiters die linea recta uit Zuid-Amerika komen en op elke jaarmarkt staan, over het hele land en ook nog eens elk jaar. Zo ging ik op 30 april ’s ochtends eens een rondje lopen in Leusden en ’s middags stapte ik de trein uit in Amsterdam waar ze dáar ineens voor mijn neus stonden!

Bon, de jongen kwam terug met de grootste bak popcorn, huppelend terwijl er allerlei popcorn uit zijn bak viel door zijn grof geweld. Toen kwam er een conversatie, ik heb hem nooit begrepen:

‘Ik wist niet welke smaak jullie wilden, dus heb ik maar zoet genomen.’
(…)
‘Echt niet? Zal ik dan een klein bakje zout voor jou halen?’
(…)
Zeurtoon ‘Ja, haal het zelf even dan, ik heb geen zin om te lopen!’

Wat moest dit voorstellen? Meneer had geen zin om een bakje zout te halen voor zijn vriendje? Zoiets vraag je toch voordat je überhaupt popcorn gaat halen? Hoe zou dat gegaan zijn? Alleen een mededeling dat hij popcorn ging halen, als verrassing een hele grote bak zodat iedereen mee kon eten?

Het is een dubbele kwestie. Dat vriendje lustte geen zoet, had niet om popcorn gevraagd, maar werd nu wel geacht om zelf zoute te gaan halen, van zijn eigen geld, omdat zijn andere vriendje en meneer wél zaten te smullen van zoete popcorn. Ten tweede stelde meneer voor om zelf een klein bakje -zeker neerbuigend én kwetsend- te halen en als hij daarmee akkoord gaat krijgt hij een ‘Nee, ik wil naar de Dior modeshow ipv Prada!’ stem om zelf even een bakje popcorn te halen. En verdomd, hij staat op en komt een paar minuten trots met een eigen bakje. Als hij zit en het bakje popcorn in de houder zet, ruimt hij zijn geld op en graait de meneer in zijn bakje.
‘Ik vind zoute popcorn ook om te smullen!’

Advertenties

Een gedachte over “Popcornnicht

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s