Ik zoek mijn identiteit, maar hij is ontslagen.

Je bent een hard werkende zakenvrouw met een eigen tijdschrift. Hoofdredacteur, eindredacteur en daarom verantwoordelijk voor het eindresultaat. Voordat je je bed induikt bel je nog even naar de zaak, in de nacht droom je over goede ideeën en je collega’s zijn je beste vrienden. De vrienden die je naast je carrière hebt, zie je nauwelijks en als je ze ziet gaat het over het interview dat je moest afnemen met Johnny Depp. Je staat bekend als die hard werkende vrouw, want werk is je leven. Stel je nu eens voor dat jouw tijdschrift het niet haalt door de recessie en je zonder baan komt te staan. Je hebt ineens veel meer tijd over voor je vrienden en je huishouden, maar kan jij dit wel aan? Je hele leven is veranderd en iedereen zal dit zien. Misschien kan jij daar helemaal niet mee omgaan. Zo veranderd jouw identiteit. Ik vind dat verlies van je baan je identiteit veranderd.

Ten eerste vorm je een beeld van jezelf door je baan en bijbehorende functie. Een vuilnisman zal een hele andere identiteit hebben dan een politicus. Dit is logisch en geen beoordeling over deze twee personen, maar aanzien in de maatschappij. Bij een kennismaking met onbekende personen vindt men het interessanter om er achter te komen wat voor werk iemand doet dan hoe zijn familiestamboom in elkaar zit. Door er achter te komen wat voor werk iemand doet, kan je gelijk een beeld van iemand scheppen. Een beeld van iemand kan makkelijk gevormd worden door iemands baan en functie.

Daarnaast raken mensen in emotionele schok als ze ontslagen worden. Dit gebeurd vaker als diegene een hogere status heeft. Door een emotionele schok gedraag jij je anders en zien mensen om je heen dit. Je komt nu niet meer over als die advocaat met het snelle weerwoord. Sommige mensen weten niet meer wat voor een doel ze voor ogen moeten hebben of hoe ze het nu met hun financiën moeten redden. Ze raken in een sleur. Zo beïnvloed je jouw beeld naar andere toe.

Daar tegenover staat dat je nog gewoon kan functioneren in de maatschappij als werkloze. Je bent geen wereldvreemde. Je kunt gewoon boodschappen, vrijwilligers werk doen of een luisterend oor zijn voor je beste vrienden. Nadat je ontslagen bent, ga jij je toch anders gedragen. Je moet toch weer de rails op orde zien te krijgen. Voorheen was je misschien wel de bitse secretaresse en dan ben je nu ineens een lieve en zorgzame vrouw. Zo verander jij je identiteit en aanzien.

Ten slotte kun je een nieuwe baan zoeken om zo je identiteit weer op te pakken. Dat jij ontslagen bent hoeft niet te betekenen dat je het werk niet meer aankan. Alleen heb je ervaring en vertrouwen opgebouwd bij je vorige werkgever en diegene zag het blijkbaar minder zitten met jou dan met de andere medewerkers. Een feit blijft ook dat er in de sector waar jij je in hebt gespecialiseerd een kwetsbaar gedeelte in de economie is. Anders zouden er geen ontslagen vallen bij je vorige baan. Zo kan je jouw identiteit niet meer terug krijgen.

Kortom, jouw baan en bijbehorend functie vormen een beeld van jezelf. Dit veranderd wanneer je ontslagen wordt. Door ontslag krijg je een emotionele schok en dat beïnvloed je gedrag en beeld naar anderen toe. Daarom vind ik dat verlies van je baan leidt tot verandering van je identiteit. Als je in de gaten krijgt dat het slecht gaat met de economie en je een grote kans hebt om ontslagen te worden, neem zelf ontslag zodat je nog kan pronken met je eigen beslissing. Hierdoor zal je identiteit iets minder dalen dan het zou doen als je wel ontslagen wordt.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s