De apartste zaternacht

Je ligt om 4 uur in bed en je denkt na aan de avond ervoor. Als je weet dat je betaalt hebt voor een club wat het niet waard is, als er iemand bijna dood ging, als je mensen wilde dumpen en als je je nachtmerrie tegen kwam, dan vraag ik mij af of jij nog lekker slaapt. Maar je had wel een leuke avond gehad!

Soms krijg je kans om naar een druk bezochte club te gaan en dan moet je deze met beide handen aanpakken. Als je van te voren weet dat er in een club waar 150 man in kan, maar 20 man komt, dan zou je misschien gaan twijfelen. Maar hé niet geschoten is altijd mis. Balend dat je de entree nog betaald hadden (Schijntje maar het is het idee zelf) hing je aan de bar, samen met 5 dertigers die duidelijk allemaal baalden dat hun avond waarschijnlijks niet op seks uitdraaiden. Je doet een poging om naar de dansvloer te gaan, ten minste je gaat kíjken. Als daar ook niemand een beetje staat te swingen zie je het al niet meer zitten. Maar als er dan ook geen uitmuntende DJHaha is, wat heb je er dan in godsnaam nog te zoeken? Als je dan je jas ophaalt, met tussendoor een respect voor je 11 cm hakken, kom je er achter dat de enige coole jongen die jassenjongen is met een muts en die zijn theorie leert. Hij lacht en wenst je veel plezier met onze ‘rookpauze’. Ja, je ging inderdaad eventjes naar buiten. Weg van hier. En zo snel mogelijk.

Eenmaal in de stad aangekomen, je had besloten weg te gaan vanuit die levensloze club naar waar het allemaal gebeurd, zie je dat het hier toch wat drukker is dan waar je vandaan kwam. Zeg maar gerust: best wat drukker. Te beginnen in het eerste café waar je wel wat goede verhalen over gehoord hebt. Je gaat er naar binnen en het is BOEM vol. Je wringt je tussen de mensen, duwt, port en zorgt ervoor dat je aan de andere kant van het café komt te staan. Ondertussen doe je ontzettend veel tegelijkertijd. Let er maar eens op. Je kijkt rond, naar gezichten. Kijken of je bekende ziet, of leuke mensen. Je let op de personen met wie je bent en let ook nog eens op de vloer of er geen glas, voet of sigaret ligt waar je over kan struikelen. Je hoopt dat je niet ontzettend vreemde mensen ziet waar je om moet lachen. Want humor heb je wel. Stiekem kijk je ook naar de prijzen die achter de bar hangen, want draai er maar niet om heen. Jij weet net zo goed als ik dat de prijzen de lucht in schieten. Veel tijd om rond te kijken heb je niet, want je komt nu voor de volgende keuze. Je jas. Vreselijk ding. Je zoekt een plek voor je jas, en tegelijk vervloek je hem én het weer omdat het te koud is om zonder jas naar de stad te gaan. Omdat het normale gedeelte vol, druk, klein, druk en de meeste wat-oudere-mensen er zitten, besluit je naar het rokersgedeelte te gaan. Dit is grote, leuker en gezellig. Je zoekt een plek om te hangen en begint wat te kletsen. Dan denk je terug aan je jas, of hij er nog wel veilig ligt en niet een debiel over heen kotst. Dan hoor je ineens een té vrolijk ‘Heey hooi’ en kijk je om. Bekende. 2 meisjes van school. Je kijkt naar de personen die naast je staan, die ook zuur kijken, en denkt maar één ding: Deze mensen moeten we dumpen. Voordat je daar de kans voor krijgt gebeurd er nog wat. Denk aan iemand die je niet mag, totaal niet. Iemand die je verafschuwt. Diegene loopt de kroeg binnen. Richting jou. (…) Natuurlijk kom hij aanlopen zoals hij altijd loopt. Zo macho en zo denkend dat hij stoer is. En dan besef je dat híj het meisje kent die er net bij is komen staan. Je gezicht vertrekt en keert je rug naar hem toe. Maar die verraadster zegt vrolijk tegen die jongen: ‘Kijk eens wie hier ook is!’. Je hoort je naam en je keert je in slow motion om. Je haalt uit en slaat hem recht voor zijn gezicht. Iedereen lacht hem uit en hij staat ontzettend voor schut. Je begroet hem ongeïnteresseerd en gaat verder in het gesprek waar je gebleven was.

Volgende! De volgende is een danscafé waar je wordt gecontroleerd op je leeftijd. Natuurlijk ben jij al 18,5 (Je bent beledigd dat hij je jonger schat, aangezien je maar 17 hoeft te zijn om binnen te komen). Jammer genoeg is één meisje nog geen 17 een aangezien zij een soort Siamese tweeling/klef stel zijn, zijn ze on-af-schei-de-lijk. Dus helaas, ze kunnen niet mee. Nee, en jij moet per se in dit café zijn. Jullie nemen afscheid maar beloven elkaar die avond nog even te zien. Dat doen we zeker. Lachend loop je naar binnen en de teleurstelling is groot als je rond kijkt. Wat is dit een klein danscafeetje. Na even lekker swingen kijk je nog eens rond en duik je snel weg. Ja hoor, daar heb je die engerd weer. Je fluistert (schreeuwt zachtjes om toch boven de muziek uit te komen) dat de persoon met wie je bent ook even snel weg kan duiken en hoopt dat hij snel weggaat. Om na 10 minuten weer je hoofd boven de mensen massa uit te steken om te kijken of hij echt weg is. Veel langer houd je het niet vol in deze kroeg. Snel ga je weg. Een soort Café hoppen competitie is er aan de gang, en jij bent er verdraait goed in.

Even tussendoor, ik sla nu een stuk over, over jouw unieke uitgaansavond. Tussen een teleurstellend danscafé en het café waar ik zo over ga vertellen ben je nog wat andere kroegjes in geweest. Dat was onwijs gezellig, je bent wat bekende tegen gekomen. Maar verder gebeurde er geen juicy details of spannende gesprekken. Die zijn er wel, maar dat vertel ik nog wel een andere keer.

Om half 3 ’s nachts hoop je dat het drukker is in de club en je gaat er weer heen. Fietsen gaat makkelijk, want je hebt maar 3 slokjes wijn op. Naast je fietst toch een tikkie-aangeschoten persoon op een fiets, maar dat is hartstikke gezellig. Aangekomen bij tha cluab staan er meer fietsen, dus vol vertrouwen ga je naar binnen. Doordat je al betaald had, waar je nog lang van baalt en later met mensen over hebt die zich ‘genaaid’ voelen, kan je jouw stempel laten zien en kan je naar binnen. Het is nog steeds niet druk… Hooguit zijn er nu 40 mensen, maar hier moet je gewoon om lachen! Wat een belachelijk avond voor deze club. Je had ook al een kaartje voor je jas, van de leuke, theorielerende jongen, gehad, dus je had je eigen kapstok nog. “Hey, lange rookpauze gehouden. Tenminste..” lacht hij. Nee, geen rookpauze. Na een begroeting aan de ‘respect voor je hakken’ personen loop je naar het podium. Misschien maakt de muziek of DJHaha het nog goed. Dan zie je tot je schrik dat het een soort De Jeugd Van Tegenwoordige Willie Wartaal (Zoek maar op Google) is. Gelukkig zie je nog een bekende van een cursus die je ooit hebt gevolgd, en na een praatje besluit je om weer weg te gaan. Het is tegen drieën en je bent het eigenlijk wel zat. Je haalt je jas op, maakt toch nog -schijnheilig als je bent-  praatje met de jassenjongen en als je dan eindelijk weg wilt fietsen, eindelijk naar huis, begint een jongen te krijsen en te huilen. Met rollende ogen stap je af en kijk je toe hoe een jongen lijdt aan pijn. Wat moet je doen? Je schiet onwijs in de lach, omdat je de jongen ‘kent’ en hij een sukkel is. Zelfs de eigenaar naast je lacht en vraagt wat hij allemaal gesnoven heeft. Je wilt niet weggaan, stel je voor dat de volgende dag in de krant staat dat er een jongen door gevonden is op zaterdag avond op de plek waar jij was. Gelukkig herstelt hij zich snel of jij ziet dat gewoon. Je fietst weg. Op naar huis. Op naar bed.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s